Wczoraj światło dzienne ujrzała wczesna wersja testowa najnowszego systemu Microsoftu nosząca roboczą nazwę Windows 8. Przyzwyczailiśmy się już do „ósemki”, ale póki co nazwa nabytku giganta z Redmond wygląda nie mniej, nie więcej a „Windows Developer Preview”.
Ale do rzeczy. Chciałam Wam przedstawić w postaci kilku screenów, etapy instalacji nowego Windowsa. Jak zapewne zauważycie, jest ona łudząco podobna do instalacji swojego poprzednika, czyli Windows 7. Jedynie końcówką tego procesu możecie być zaskoczeni, bo odbiega nieco od utartych schematów i wychodzi poza konwencję, do której byliśmy przyzwyczajeni od lat.
W związku z tym, że nazwa „Windows 8” jest powszechnie rozpoznawalna to pozwolę sobie na jej używanie w dalszej części publikacji. Gdziekolwiek zostanie wymieniona, oznaczać będzie nowy system Microsoftu.
Zaczynamy jak zwykle od wejścia na stronę producenta, aby pobrać (za darmo!) pierwszą publiczną wersję pre-beta Windows 8. Chciałabym przypomnieć, że omawiana platforma może by niestabilna, więc nie instalujmy jej po to, aby służyła do zadań codziennych. System nie jest wymagający, można go zainstalować nawet na słabszych komputerach (patrz minimalne wymagania sprzętowe).
Po wejściu na stronę www, wybieramy „Get started”
Przekierowani zostajemy na kolejną witrynę, tym razem z trzema wersjami Windows 8 do wyboru
1. Wersja 64-bit + narzędzia deweloperskie dla programistów (4.8 GB)
2. Wersja 64-bit, bez dodatków (3.6 GB)
3. Wersja 32-bit, bez dodatków (2.8 GB).
Z racji tego, że „najlżejszy” do pobrania jest obraz płyty ISO wersji 32-bit to właśnie tą wersją posłużę się w omawianiu instalacji. Zatem pobieramy jeden z trzech obrazów płyty
Zajmie nam to dosłownie kilkanaście minut, pod warunkiem, że macie szybkie łącze internetowe. W przeciwnym wypadku pobieranie może trwać nawet długie godziny.
Gdy już posiadamy obraz nagrany na płytę DVD możemy przystąpić do instalacji Windowsa. Upewniamy się, że bootowanie (uruchamianie) systemu następuje z nośnika DVD, po czym wkładamy nagraną płytę do napędu i włączamy komputer.
Pierwszy ekran
Jak widzicie, mamy do czynienia z angielska wersją Windows, dlatego możemy jedynie ustawić polską strefę czasu i format (Time and currency format) oraz klawiaturę (Keyboard or input metod). Aby przejść dalej klikamy Next.
Aby przejść do instalacji klikamy „Install now”. Zanim przejdziemy dalej zatrzymajmy się chwilę i zobaczmy co kryje się pod linkiem „Repair your computer” (zreperuj komputer). Już w Viście i Windows 7 Microsoft wprowadził taką opcję. Jednak tutaj została ona unowocześniona. Po wybraniu linku dostaniemy okno „Choose an option” (wybierz opcję):
- Continue (wyjdź i kontynuuj instalację)
- Troubleshoot (odświeża lub resetuje ustawienia komputera lub udostępnia zaawansowane narzędzia)
- Turn on off PC (wyłącza komputer)
Wybierzmy Troubleshoot, zostaniemy przeniesieni do podmenu:
- Refresh your PC (Gdy twój komputer nie pracuje zbyt dobrze, możesz przywrócić Windowsa do „ustawień fabrycznych”. Dane użytkownika takie jak zdjęcia, muzyka czy filmy nie zostaną usunięte)
- Reset your PC (Opcja pozwala na przywrócenie oryginalnej instalacji Windows. Uwaga! Spowoduje usunięcie wszystkich plików z dysku)
- Advanced options (zaawansowane opcje)
Strzałka w lewym górnym rogu poprowadzi nas do głównego menu.
Wybierzmy Advanced options i przejdźmy do zaawansowanych opcji. Otrzymamy:
- System Restore (przywracanie systemu Windows z utworzonego wcześniej punktu przywracania)
- System Image Recovery (przywraca system używając wcześniej utworzonego obrazu – kopii bezpieczeństwa)
- Automatic repair (umożliwia reperację Windows i eliminuje wiele problemów np. z ładowaniem systemu)
- Command Prompt (wyświetla konsolę wiersza polecenia)
Wracamy do ekranu związanego z instalacją
Klikamy w „Install now” (instaluj teraz). Pojawi się okno z tekstem licencji, którą należy zaakceptować (checkbox „I accept the license term”), następnie naciskamy „Next” (dalej)
Mamy dwie opcje do wyboru:
- Upgrade – aktualizacja obecnego systemu do Windows 8 (w wersji pre-beta nie jest zalecane)
- Custom (Advanced) – wybieram tę opcję w większości wypadków, bo umożliwia tzw. „czystą instalację”. Poza tym można edytować partycje etc. Tym razem wybierzmy tę opcję:
W tym wypadku mamy niesformatowany dysk o pojemności 20 GB. Zaznaczamy go i wybieramy „Drive options (advanced)”, czyli zaawansowane opcje dysku.
Następnie z opcji, które zostały wyświetlone – „New” (nowy),
Ustawiamy rozmiar (Size) nowej partycji i zatwierdzamy Apply (zastosuj)
Partycja została utworzona (w tym wypadku o typie Primary – podstawowa). Zwykle tworzona jest jeszcze dodatkowa partycja zarezerwowana na potrzeby systemu.
Klikamy „Next” (dalej), po czym nastąpi właściwy proces instalacji systemu.
Ten etap zakończony będzie restartem komputera. Po jego uruchomieniu otrzymamy kilka okien, w których system dokona autokonfiguracji, rozpozna sprzęt itd.
Dochodzimy do okienka
Wpisujemy nazwę komputera i klikamy „Next” (dalej)
Karta Settings zawiera ustawienia, które możemy zmienić (z domyślnych) lub użyć wstępnie skonfigurowanych (Use express setting – użyj ustawień ekspresowych). W naszym przypadku postaram się pokazać kilka ustawień dostosowania do użytkownika (Customize)
Tutaj możemy wybrać szereg ustawień naszego systemu (potem również możemy tego dokonać np. w panelu sterowania)
Następnie docieramy do karty Log on (logowanie)
Wpisujemy naszą nazwę (User name), hasło (Password), powtórzenie hasła (Retype password) oraz podpowiedź do hasła na przykład gdy je zapomnimy i będziemy chcieli odzyskać. Klikamy „Next” (dalej) i idziemy do następnego ekranu.
Musimy chwilę poczekać, bo trwa przygotowywanie (personalizowanie) naszego profilu. Po tej czynności zobaczymy dziwną rzecz, do której będziemy musieli się przyzwyczaić. Tak, to nowy „ekran startowy”. Wybieramy interesujący nas wariant.
Wybieram Desktop (pulpit)
I ostatni screen przedstawiający pulpit, podobny do tego z Windows 7.
Pozdrawiam wszystkich Czytelników Vista.pl. Czy ktoś z Was już testował nowego Windowsa? Oczekuję na Wasze komentarze.