Wielu ludzi przy wyborze procesora kieruje się głównie częstotliwością jego taktowania, co jest dużym błędem. Pomijają dość istotną pamięć podręczną procesora (cache) oznaczaną jako L1, L2 etc. Dlaczego jest ona taka ważna i czym dokładnie ona jest?
Procesor, czyli CPU (Central Processing Unit) to urządzenie, które przetwarza informacje pobrane z pamięci. Szybkość tego przetwarzania zależy od częstotliwości taktowania, ale także i pamięci podręcznej procesora. Pamięć ta ma zadanie niwelować czas przesyłania danych z pamięci operacyjnej do rejestrów procesora. W rejestrach właśnie przechowywane są dane, które ma procesor przetworzyć i ich wyniki. Operacje rejestr-cache są dużo szybsze niż operacje rejestr-pamięć operacyjna, przez co im więcej danych zmieści się w cache tym szybciej zostaną one przetworzone, ponieważ skraca się czas gromadzenia danych przez procesor. Dlatego też procesory mają pamięci podręczne (1, 2 a czasami nawet trzy, oznaczane jako L1-cache, L2-cache etc) aby dane były trzymane bardzo blisko procesora.
Procesor sprawdza, czy potrzebne dane są w pamięci podręcznej procesora. Jeśli są (cache hit) to procesor pomija pamięć RAM, przez co oszczędza czas, natomiast w przypadku braku potrzebnych danych (cache mist) należy zrobić wolne miejsce w pamięci podręcznej, i pobrać do niej dane z pamięci operacyjnej, co zdecydowanie wydłuża czas operacji. Dlatego też ważne jest, aby pamięć podręczna była jak największa, aby więcej danych się zmieściło i rzedziej zdarzało się cache mist.