Nie wiesz jakie polecenia wpisać, a chciałbyś korzystać z wiersza polecenia? W tej poradzie przedstawię jakie są najczęściej stosowane polecenia i także inne, które mogą okazać się przydatne. Jest to też metoda, aby szybciej dostać się do potrzebnych aplikacji lub narzędzi. Jak uruchomić i do czego służy Wiersz polecenia znajdziecie tutaj: Jak używać i do czego służy wiersz polecenia?. Najczęściej stosowane może być polecenie FORMAT lub CHKDSK oraz DEFRAG. Oprócz tych przedstawię jeszcze inne bardzo przydatne takie jak np: Recovery lub Wbadmin. 
Kilka przydatnych poleceń Wiersza polecenia:
Odzyskuje odczytywalne dane z uszkodzonego dysku.
Składnia:
RECOVER [dysk:][ścieżka]plik
Wyświetla wersję systemu Windows.
Narzędzie wykonywania kopii zapasowej.
Używany do aktualizacji, naprawy oraz przeglądania ustawień sieci.
Zamyka interpreter poleceń (program CMD.EXE) lub bieżący skrypt wsadowy.
Lokalizuje i konsoliduje pofragmentowane pliki rozruchowe, pliki danych i foldery na woluminach lokalnych.
Składnia:
defragwolumin
defragwolumin [/a]
defragwolumin [/a] [/v]
defragwolumin [/v]
defragwolumin [/f]
Parametry:
wolumin
Litera dysku lub punkt instalacji woluminu, który ma być defragmentowany.
/a
Analizuje wolumin, wyświetla podsumowanie raportu z analizy i wskazuje, czy należy defragmentować wolumin.
/v
Wyświetla pełne raporty z analizy i defragmentacji. Jeżeli ten parametr jest używany w połączeniu z parametrem /a, zostanie wyświetlony tylko raport z analizy. Jeżeli ten parametr jest używany bez innych parametrów, to wyświetla zarówno raport z analizy, jak i raport z defragmentacji.
/f
Wymusza defragmentację woluminu w przypadku niewielkiej ilości wolnego miejsca.
Formatuje dysk do użycia go w systemie Windows.
Składnia:
FORMAT wolumin [/FS:syst_plików] [/V:etykieta] [/Q] [/A:rozmiar]
FORMAT wolumin [/V:etykieta] [/Q] [/F:rozmiar] [/P:przebiegi]
FORMAT wolumin [/V:etykieta] [/Q] [/T:ścieżki /N:sektory] [/P:przebiegi]
FORMAT wolumin [/V:etykieta] [/Q] [/P:przebiegi]
FORMAT wolumin [/Q]
wolumin - Litera dysku z dwukropkiem.
/FS:syst_plików - Typ systemu plików: FAT, FAT32, NTFS, UDF.
/V:etykieta - Etykieta woluminu.
/Q - Wykonanie szybkiego formatowania.
/C - Polecenie działające dla systemu plików NTFS i oznacza włączenie domyślnie kompresji plików.
/X - Wymuszenie odinstalalowanie woluminu przed formatowaniem.
/R:revision - Dla systemu plików UDF, pozwala wymusić formatowanie w określonej wersji tego formatu.
/D - Dla systemu UDF2.50 oznacza, że metadane mają zostać zduplikowane.
/A:rozmiar - Zastąpienie domyślnego rozmiaru jednostki alokacji.
/F:rozmiar - Rozmiar dyskietki do sformatowania np 1.44.
/T:ścieżki - Liczba ścieżek na jednej stronie dysku.
/N:sektory - Liczba sektorów na ścieżce.
/P:przejścia - Służy do zerowania sektorów. Zapis do danego sektora będzie wykonywany tyle razy, ile określono przejść.
Pozwala sprawdzić dysk i wyświetlić raport o jego stanie.
Składnia:
CHKDSK [dysk:][[ścieżka]plik] [/F] [/V] [/R] [/X] [/I] [/C] [/L[:rozmiar]] [/B]
dysk - Litera dysku, punkt instalacji lub nazwa woluminu.
plik - Dla systemu plików FAT/FAT32 określa pliki do sprawdzenia fragmentacji.
/F - Wymusza naprawianie błędów na dysku.
/V - W przypadku partycji FAT/FAT32, wyświetla pełne ścieżki i nazwy plików na dysku. Dla partycji NTFS, wyświetla istniejące komunikaty porządkowania.
/R - Wymusza sprawdzanie dysku na obecność uszkodzonych sektorów oraz odzyskuje dane możliwe do odczytania. Implikowany jest tutaj przełącznik /F.
/L:rozmiar - W systemie plików NTFS, zmienia rozmiar pliku dziennika na podany: w kilobajtach.
/X - Wymusza uprzednie odinstalowanie woluminu.
/I - Dla systemu plików NTFS, pozwala na wykonanie mniej dokładnego sprawdzenia wpisów indeksu.
/C - Dla systemu plików NTFS, pomija sprawdzanie zapętleń w strukturze folderów.
/B - Dla systemu plików NTFS, wymusza ponowne sprawdzenie uszkodzonych klastrów w woluminie. Implikowany jest przełącznik /R.
Służy do wyświetlania lub konfiguracji ustawień partycji dysku.
Składnia:
DISPART [/s skrypt] [/?]
/s skrypt> - użycie skryptu programu DiskPart.
Uruchamia nowe wystąpienie interpretera wiersza polecenia (program CMD.EXE).
Składnia:
CMD [/A | /V] [/Q] [/D] [/E:OFF | /E:ON] [/F:OFF | /F:ON] [/V:OFF | /V:ON]
[[/S] [/C | /K] ciąg]
/C - Powoduje wykonanie polecenia określonego przez podany ciąg. Następnie kończy działanie.
/K - Powoduje wykonanie polecenia określonego przez podany ciąg. Nie kończy działania.
/S - Sposób postępowania z ciągiem po przełączniku /C lub /K.
/Q - Wyłączenie echa.
/D - Wyłączenie wykonywanie poleceń AutoRun z rejestru.
/A - Przekazanie wyników działania odbywa się w formacie ASCII.
/V - Przekazanie wyników działania odbywa się w formacie Unicode.
/T:fg - Ustawienie koloru pierwszego planu oraz tła.
/E - Włącza/Wyłącza rozszerzenia poleceń.
/F - Włącza/Wyłącza znaki dokończenia nazw plików i katalogów.
/V - Włącza/Wyłącza rozwijanie zmiennych środowiskowych.
Wyświetla i modyfikuje tabelę translacji adresów IP na adresy fizyczne, używane przez protokół rozróżniania adresów ARP.
Składnia:
ARP -s inet_addr eth_addr [if_addr]
ARP -d inet_addr [if_addr]
ARP -a [inet_addr] [-N if_addr] [-v]
-a - Powala wyświetlić wszystkie bieżące wpisy protokołu ARP. Określenie adresu inet_addr spowoduje wyświetlenie adresu IP oraz fizycznego dla określonego komputera.
-g - Robi to samo co '-a'.
-v - Wyświetla w trybie pełnym wszystkie wpisy protokołu ARP.
-N - Wyświetla wpisy protokołu ARP dla interfejsu sieciowego.
-d - Usuwa hosta (można używać symboli wieloznacznych).
-s - Dodaje hosta oraz kojarzy jego adres internetowy z adresem fizycznym.
inet_addr - Adres internetowy.
eth_addr - Adres fizyczny.
if_addr - Adres interfejsu.
Napisane na podstawie strony Microsoft oraz systemu Windows Vista Business PL 32 bit.
Więcej polceceń znajdziecie na stronie: Microsoft.
R E K L A M A